Wpływ regularnej aktywności fizycznej na poziom depresji u kobiet powyżej 50 roku życia.

running

Pojęcie chorób afektywnych określa grupę zaburzeń psychicznych w przebiegu których występują okresowo zaburzenia nastroju, emocji i aktywności. Mogą przyjmować postać zespołów depresyjnych.

Depresja jest klasyfikowana jako czwarta według częstości choroba będąca przyczyną przedwczesnej śmierci.

Leczenie depresji obejmuje przede wszystkim psychoterapię oraz stosowanie leków przeciwdepresyjnych. Jednak dostępne obecnie na rynku leki przeciwdepresyjne zapewniają poprawę stanu klinicznego jedynie u 50-70% leczonych. Dlatego też konieczne jest znalezienie i opracowanie metod poza farmakopealnych wspierających współczesną farmakoterapię.

Wiele opracowań podkreśla rolę aktywności fizycznej w zapobieganiu i leczeniu depresji i zespołów depresyjnych.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat opublikowano jednak jedynie kilka dużych badań populacyjnych, dotyczących związku pomiędzy aktywnością fizyczną i zdrowiem psychicznym. Należy podkreślić, iż wszystkie wykazały negatywny związek regularnego wysiłku fizycznego z występowaniem depresji i lęku. W trzech z nich stwierdzono, iż u pacjentów ćwiczących zmniejszyła się częstość zachowań agresywnych oraz stosowania leków poza wskazaniami.

W badaniach molekularnych wykazano, iż wysiłek fizyczny powoduje korzystne zmiany anatomiczne i funkcjonalne mózgu.

Wykazano, iż regularne ćwiczenia fizyczne chronią przed wystąpieniem epizodu depresji. Dodatkowo – u osób chorujących na depresję częstość hospitalizacji była istotnie niższa u osób ćwiczących regularnie.

We wszystkich prowadzonych dotychczas badaniach wykazujących pozytywną korelację wysiłku fizycznego z wycofywaniem się objawów depresji, ćwiczenia prowadzone były w ściśle określonym schemacie. Wysunąć należy zatem tezę, iż jedynie stałe i ujednolicone w swoim schemacie ćwiczenia wywoływać mogą korzystne zmiany plastyczne w mózgu i tym samym stymulować zdrowienie chorych na depresję. Chaotyczna i nieujednolicona stymulacja nie skutkuje trwałymi i pozytywnymi zmianami funkcjonalnymi neuronów.

Paula Lisowska

Komentarze